Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2015

Address έντιμοι για όλα…




Να πού οδηγεί η κρίση έναν ευπώλητο πλην όμως, κατά τα άλλα, ευυπόληπτο άνθρωπο …



Κυριακή, 9 Αυγούστου 2015

Απορία ενός μικρού παιδιού…

Τι νοιώθει ένα μικρό παιδί όταν συνειδητοποιεί ότι η μάνα του είναι πόρνη και μάλιστα σπρώχτηκε σ’ αυτήν της την επιλογή από τους κατά καιρούς νταβατζήδες μνηστήρες της, που η δύστυχη έτυχε να εμπιστευτεί, για να καταφέρει να αναθρέψει το παιδί αυτό που οι ίδιοι της φύτεψαν στη μήτρα;

Και πώς να μην λειτουργήσει ο συνωμοσιολόγος εαυτός του ταπεινού και καταφρονεμένου ενήλικα, και να μην σκεφτεί ότι όλα αυτά τα απαράδεκτα και κατάφωρα αντι-ανθρωπιστικά και αντισυνταγματικά γίνονται για να αυξηθεί και άλλο το χρέος της ταλαίπωρης και μοιραίας πατρίδας του ώστε τελικά να ξεπουληθεί τόσο ο επίγειος, ο πολιτισμικός, όσο και ο υπόγειος, ενεργειακός πλούτος της… Όλα αυτά, μέσω γεωπολιτικών και γεωστρατηγικών αποπλανητικών τεχνασμάτων έχουν προεγγραφεί στους καταλόγους ακραίου συμφέροντος των αλλοδαπών δανειστών και όχι μόνο! Τι πιο αφελές από το επιχείρημα ότι όταν κάποιος χρωστάει λίγα ανησυχεί ο ίδιος, ενώ όταν χρωστάει πολλά ανησυχεί ο δανειστής του…

Η Ελλάδα είναι δεμένη πισθάγκωνα από τους τροϊκανούς με τη συνεπικουρία των ντόπιων καρικατούρων τους (spitting images), τροϊκανών ραγιάδων. Αυτοί οι τελευταίοι είναι που ενδιαφέρονται με ολόψυχη ιδιοτέλεια για μια ευρωπαϊκή Ελλάδα… Ανθρωποειδή που προσάρμοσαν την ιδιοπροσωπία τους σε ρόλο υποτέλειας στα υπερεθνικά τοκογλυφικά διευθυντήρια των πιστωτών… Αλαζόνες με πλήρη άγνοια της κρισιμότητας του εγχειρήματος το οποίο διαπραγματεύονται. Και κάτω από αυτές τις συνθήκες οι εταίροι ζητούν από τον Έλληνα πρωθυπουργό να δράσει ως αντιπρόσωπος ενός υγιούς και αυτόνομου οργανισμού. Πώς μπορεί να δομηθεί μία σταθερή βάση διαπραγμάτευσης κάτω από αυτές τις συνθήκες; Μα και στις όποιες συζητήσεις, κάθε ζήτημα που δεν βολεύει απορρίπτεται. Απέρριψαν αξιωματικά το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων σε αίτημα του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Μανώλη Γλέζου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Πόσο μάλλον να δεχθούν ότι χρέωσαν την Ελλάδα 240 δις. ευρώ από τα οποία τελικά έφθασε στα ελληνικά ταμεία μόνο το 8%, ήτοι περί τα 20 δις. ευρώ.

Λίγο πριν οι ευρωπαίοι εταίροι μας παραπονέθηκαν (και πάλι με υποκρισία) όταν η ελληνική πλευρά εγκατέλειψε το τραπέζι των διαπραγματεύσεων, φοβούμενη δήθεν τον διάλογο, παραβλέποντας ότι οι ίδιοι δεν είχαν καλέσει τον Έλληνα υπουργό των Οικονομικών στο αντίστοιχο συμβούλιο. Μέχρι πού φθάνει η υποκρισία και ο αυταρχισμός τους…
Στη μυστική συνάντηση παραβρέθηκαν η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι, ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισλεμπλουμ, o υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, o υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Μισέλ Σαπέν, o υπουργός Οικονομικών της Ιταλίας Πιερ Κάρλο Παντοάν και o υπουργός Οικονομικών της Ισπανίας Λουίς Ντε Γκίντος, οι εκπρόσωποι της Κομισιόν, ο επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί και ο αντιπρόεδρος για οικονομικά θέματα Βάλντις Ντομπρόφσκις. Ωστόσο, σύμφωνα με τον τηλεοπτικό σταθμό Μega, στη σύσκεψη δεν κλήθηκε ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης... (23 Απριλίου 2015)

Εάν η Γερμανία, αυτός ο γίγαντας με τα πήλινα πόδια, εξοφλήσει το χρέος της προς την Ελλάδα, θα δημιουργηθεί ντόμινο μεταξύ των υπόλοιπων ευρωπαϊκών κρατών (που επίσης μακέλεψαν οι βάρβαροι ναζιστές) και θα εγερθούν παρόμοιες απαιτήσεις. Αυτός όμως δεν είναι λόγος να μην αποπληρωθεί αυτή η οφειλή. Επιπλέον θα πρέπει οι γερμανοί να συνειδητοποιήσουν πόσο εύθραυστη είναι η δήθεν ηγεμονία τους στον ευρωπαϊκό χώρο και ανά πάσα στιγμή (εάν υπήρχε συνειδητοποιημένος και αλληλέγγυος ευρωπαϊκός λαός) μπορεί να σπάσει σαν σαπουνόφουσκα… Απαιτείται να αφήσουν κατά μέρος την έπαρση, τον αυταρχισμό, και το συμπλεγματικό «σοϊμπλικό» τους ύφος 100 καρδιναλίων (μεταξύ αυτών και πολλές γυναίκες και παιδεραστές) και να πάψουν να δυσφημούν τους Έλληνες εξηγώντας πρώτα-πρώτα στο λαό τους ότι δεν πληρώνουν τους Έλληνες τεμπέληδες αλλά τα δικά τους τραπεζικά ταμεία… Τελικά, χαμένα λόγια. Πολιτική είναι η παραγωγή ξύλινου λόγου! Ειδάλλως η Γερμανία δεν θα λησμονούσε πως έτυχε της μεγαλύτερης αλληλεγγύης του 20ου αιώνα και μάλιστα όχι επειδή έπεσε θύμα κερδοσκόπων αλλά επειδή αιματοκύλισε δύο φορές ολόκληρη την Ευρώπη …

Όλοι αυτοί οι θεσμικοί αξιωματούχοι με την αριθμολαγνεία τους, δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Είναι πολύ πιθανόν να είναι εξωγήινοι που «ζουν ανάμεσά μας». Έχουν την αίσθηση ότι παίζουν monopoly. Είναι απορίας άξιο που βρέθηκε ένας ευρωβουλευτής (ο Τζιανλούκα Μπουονάνο της Λίγκα του Βορρά) να πει, απευθυνόμενος στον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ στη συνεδρίαση του ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο (07 Ιουλίου 2015): «Έχετε πάει να αγοράσετε 1 λίτρο γάλα, 1 κιλό ψωμί και 1 λίτρο βενζίνη; Τι γίνεται με τα χρήματα που πάνε στις πολυεθνικές, στις μεγάλες τράπεζες; Ο λαός δεν νοιάζεται γι αυτά, χρειάζεται άλλες απαντήσεις».

Μα δεν βλέπουν οι τιμητές εταίροι μας ότι στη διαπλοκή και στη μη δημοσιονομική μεταρρύθμιση καθοριστικό ρόλο στις μίζες, τη φοροδιαφυγή και κάθε παραλλαγή της διαφθοράς, παίζουν οι «μεγάλες δυνάμεις» και τα πλοκάμια τους (βλέπε μερικά: φοροδιαφυγή Starbucks, διαγραφή 500 εκατ. φ.π.α. της Hochtief, σκανδαλώδης τροπολογία για χρέη Μεγάρου Μουσικής, 160εκατ. χρέη Νέας Δημοκρατίας, χρέος 500 εκατ. προς Δ.Ε.Η. της Νέας Δημοκρατίας, σκάνδαλο Siemens και ασυλία Χριστοφοράκου, Καραβέλα, …). Τελικά μόνο ο Άκης ήταν ένοχος για μίζες στα εξοπλιστικά προγράμματα και όλο το υπόλοιπο ΚΥΣΕΑ αθώο. Εάν, όπως ισχυρίστηκε ο Σημίτης, δεν γνώριζε τι γινόταν κάτω από τη μύτη του, τότε ήταν απαράδεκτα ανεπαρκής για τη θέση αυτή!...
Πάντως ουδέν κακόν αμιγές καλού. Τώρα παρουσιάζεται μία σπάνια ευκαιρία να επανεκκινήσει η ουσιαστική αναδόμηση της Ελλάδας, σε κάθε τομέα, εφόσον εκ των πραγμάτων βρισκόμαστε στο κυριολεκτικό μηδέν. Όμως έξι χρόνια τώρα, ουδεμία εντολή προς πραγματική ανάπτυξη. Ο λαός έδειξε την επιλογή του στο πρόσφατο δημοψήφισμα: απαγκίστρωση από τους δανειστές γεράκια, στήριξη στις ίδιες δυνάμεις. Πόσο όμως παρεξηγήθηκε! Και πόσο τιμωρήθηκε από τους αφηνιασμένους εταίρους, τους κατά τα άλλα δημοκρατικούς και σεβόμενους μπλα, μπλα, μπλα… Και όπως θα έλεγε ένας Έλληνας πεντάστερος προπονητής, ειδήμων στα πάντα όλα…:
«Άπληστοι, τι κάνετε εκεί, ρε! Ρε, τι νόημα έχει η παραμονή της Ελλάδας στην Ε.Ε. όταν δεν ταιριάζουν ούτε καν τα χνώτα μας…
Ρε, διυλίζετε τον κώνωπα και καταπίνετε την κάμηλο… όταν παραβλέπετε τη φοροδιαφυγή μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών και ως ισοδύναμα εφαρμόζετε την αύξηση στο κουλούρι του λαουτζίκου… Πόσα χρόνια, ρε, λειτουργούν τα τηλεοπτικά κανάλια χωρίς άδεια, τα μέσα δηλαδή που εκπέμπουν ερτζιανά την προπαγάνδα σας και ξεπλένουν ανυπολόγιστα κιλά φαιάς ουσίας κακομοίρηδων.
Ρε, ξεκαβαλικέψτε το καλάμι του πρίγκιπα και συνειδητοποιείστε ότι είστε εκεί που είστε ως εξυπηρετητές, και, αν συνειδητοποιείτε την ανεπάρκειά σας, πάρτε μαζί σας στα σαλόνια της Ευρώπης έναν τυχαίο πολίτη από αυτούς που σας ψήφισαν να τον εκπροσωπήσετε. Θα τα πει σίγουρα καλύτερα από σας!
Ρε, βαλθήκατε να μορφώσετε το λαό και σας διέφυγε ότι δεν θα μπορούσατε να διαχειριστείτε την παραδοχή της ετερότητάς του. Και τώρα τον σπρώχνετε πάλι στο μεσαίωνα…
Ρε, φορολογείστε ρε κανέναν εφοπλιστή ειδάλλως ας πάρει τις σημαίες του και ας πάει στον φορολογικό παράδεισο της επιλογής του. Έτσι κι αλλιώς δεν προσφέρει τίποτα στον τόπο του…
Μπράβο ρε, και για την ραστώνη σας… Τον Δεκέμβριο λήγει η διορία των ανέλεγκτων υποθέσεων της ‘λίστας Λαγκάρντ’. Τον Δεκέμβριο 2015 όλα παραγράφονται…
Ρε, σταματήστε τα δήθεν μέτρα! Κανείς σας δεν βλέπει (ή μήπως βλέπει πολύ καλά) ότι οι συνταγές σας δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα. Αντίθετα, απομακρύνουν συστηματικά κάθε πιθανότητα ανάπτυξης και παρατείνουν τη βάσανο του απλού, μέσου πολίτη! Άπληστη και απάνθρωπη η ειρωνεία των γερμανικών κιτρινοφυλλάδων (Bild-Οι Έλληνες πωλούν τα νησιά τους για να ξεχρεώσουν, 05/08/2015) που δημοσιεύουν τις πωλήσεις νησιών της προκειμένου η Ελλάδα να ξεπληρώσει το χρέος της. Μα και αυτό να συμβεί το χρέος δεν ξεπληρώνεται. Μόνο η Γερμανία ξεπλήρωσε το χρέος της χωρίς να το ξεπληρώσει…
Ρε, σοβαρευτείτε λιγάκι! Τι γελάτε ρε και χαριεντίζεστε με τις άλλες εταίρες; Εδώ ένας λαός αργοπεθαίνει αβοήθητος κι εσείς του προτείνετε ως καλύτερη λύση την αυτοκτονία!
Ρε, φορέστε ένα περιβραχιόνιο και, τουλάχιστον, προσποιηθείτε τους πενθούντες στις συναντήσεις με τους ομολόγους σας. Να δείχνετε με κάθε σας εκδήλωση το βαρύ πένθος που σας διακατέχει (μπορείτε; προσπαθήστε έστω) ως εκπρόσωποι αυτών των δύστυχων που σας ψήφισαν, του πληθυσμού που κατέθεσε αυτό το στεντόρειο ΟΧΙ, το οποίο κάνατε νιανιά…
Ρε, μην είστε τόσο αναίσθητα προκλητικοί στις τιμές μετοχής του όπιου του λαού. Golden boys και οι κλωτσοσκούφηδες: … Ο Παναθηναϊκός εκτός από πρεστίζ και αγωνιστικά κέρδη, θα βάλει στα ταμεία του 20 εκατ. ευρώ από την UEFA αν αποκλείσει την Μπριζ και περάσει στα play off του Champions League και έτσι θα λύσει όλα του τα προβλήματα …
Και εν μέσω όλων αυτών, αμείωτο το κύμα φυγής των εκδρομέων, μεταξύ αυτών ειδικά κάποιες δημοσιογραφάρες, που χρειάζονται δύο με δυόμισι μήνες ξεκούραση προκειμένου να γεμίσουν τις μπαταρίες τους και τους εγκεφαλικούς λοβούς τους με εντολές από τη Φωνή του Κυρίου τους…: '… σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται το κύριο κύμα εξοδούχων από το κλεινόν άστυ... σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, η φετινή έξοδος αναμένεται να είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη περυσινή…', '…τα πλοία από το λιμάνι του Πειραιά φεύγουν με 100% πληρότητα, όπως και αυτά από το λιμάνι της Ραφήνας'. 'Aegean: Άγγιξε τους 1,5 εκ επιβάτες, με αύξηση 28% στη κίνηση εξωτερικού και 37% προς Αθήνα'. Ρε, πού βρίσκετε διάθεση για διακοπές όταν η μητέρα πατρίδα μας σβήνει; Πολλά παιδιά, ποικίλης ηθικής, έχει αυτή η μάνα… Ρε, είναι υποκρισία να λέγεται ότι όλοι αυτοί θα φιλοξενηθούν σε φιλικό ή συγγενικό σπίτι του τόπου καταγωγής τους. Πέστε, ρε, πρώτα καλημέρα στον γείτονά σας και μετά οι φιλοξενίες! Έτσι άραγε έφευγαν οι λιμοκτονούντες για διακοπές και κατά την γερμανική κατοχή; Θα εγκατέλειπαν δηλαδή έστω και για μία στιγμή τη μάνα τους όταν αυτή έπνεε τα λοίσθια στο κρεβάτι του θανάτου; Μόνο εάν δεν τους είχε γεννήσει μάνα. Μόνο εάν είχαν κατασκευαστεί… Άντε και ραντεβού τον Σεπτέμβρη, με γεμάτες μπαταρίες, να συνεχίσουμε την επανάσταση…».

Βγάλτε ρε, τις μάσκες της υποκρισίας και αφήστε αυτό το παιχνίδι του πινγκ-πονγκ και το πού βρίσκεται κάθε φορά το μπαλάκι… τα άλλα δύο ενδιαφέρουν πού πραγματικά βρίσκονται! Μη δίνετε άλλο την ευκαιρία στους εθνικόφρονες να επανέρχονται κάθε φορά με τη γνωστή επωδό ότι όταν οι Έλληνες διαμόρφωναν με τον πολιτισμό τους την Ευρώπη οι υπόλοιποι λαοί διακοσμούσαν τις βελανιδιές της…
Πόσος χαμένος χρόνος! Μετά το σύνδρομο της Στοκχόλμης, σειρά για τα πειραματόζωα έχει το πείραμα του Μίλγκραμ…



Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

Ένας εν δυνάμει διάλογος θερινής νυκτός, με εξωγήινα ανθρωποειδή, που ζουν ανάμεσά μας

Καθημερινά ταξίδια και ατέλειωτες συναντήσεις. Πρέπει να φανεί ότι το έργο που επιτελείται είναι πολύ σοβαρό και όχι στημένο. Τεράστια ποσά δαπανώνται για τη φιλοξενία αυτών των συναντήσεων «προσωπικοτήτων» (άλλως θεσμών ή, ακόμα ρεαλιστικότερα, δεσμών). Αμέτρητοι υπάλληλοι το υποστηρίζουν. Με τίνος χρήματα; Πρέπει να προβληθεί ένα τόσο εξεζητημένα βαρύ περιβάλλον ώστε να ηδονίζονται οι πρωταγωνιστές της σαπουνόπερας. Ποτέ όμως δεν πρέπει να καταλήξουν σε μία ουσιαστικά «βιώσιμη» απόφαση. Ο κανόνας του παιχνιδιού απαιτεί δαπάνη χρόνου, ατέλειωτου χρόνου. Μία γρήγορη απόφαση θα αναιρούσε την ανάγκη ύπαρξης των θεσμικών θεατρίνων της σαδιστικής τεχνοκρατικής τρόικα. Πρόκειται για αμαθείς (άρα και ευκολόπλαστοι), ζηλωτές του ιδεώδους της παγκοσμιοποίησης (κατά τα πρότυπά τους), αλαζόνες, με περιορισμένο δείκτη νοημοσύνης και βασική μόρφωση, και ένα ιδιόρρυθμο είδος ανθρωπισμού. Ένας οξύνους ή μία μεγαλοφυΐα δεν ενδιαφέρει. Αυτό που ενδιαφέρει είναι η ανικανοποίητη φιλοδοξία και η ροπή προς ενεργοποίηση ενός στυγνού φανατισμού. Με αυτά τα προσόντα / όπλα προασπίζονται μία δημοκρατία που δεν δέχεται το «όχι», επιβάλλοντας άτεγκτα σιδηρά πειθαρχία. Η διαπραγμάτευση, στο λεξιλόγιό τους, σημαίνει μονοσήμαντα «τιμωρητική πολιτική».
Όταν όμως πρόκειται κυριολεκτικά για τη ζωή των πολιτών μιας κυρίαρχης χώρας (και όχι ενός τσίρκου, όπως αδιάντροπα ξεστόμισε ο Χορστ Ζεεχόφερ, ο πρωθυπουργός της Βαυαρίας και πρόεδρος των Γερμανών Χριστιανοκοινωνιστών / CSU, που συμμετέχουν στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση: «να τελειώνουμε με αυτό το τσίρκο…»), τότε ο ικανός χαρακτηρίζεται και για την ταχύτητά του. Κάτι σαν τη λύση του Γόρδιου δεσμού από τον Μέγα Αλέξανδρο.
Εν τω μεταξύ οι λαοί (κατά τα άλλα κυρίαρχοι), που υφίστανται τις συνέπειες αυτών των θεατρικών διαπραγματεύσεων, μοχθούν να πάρουν παράταση για μία ακόμα ημέρα επιβίωσης. Όροι με ιδιαίτερο σημασιολογικό βάρος όπως «λιτότητα», «ανάπτυξη», «αδύναμοι», «χαμηλοσυνταξιούχοι», «καρκινοπαθείς», κλπ. κλπ. χρησιμοποιούνται καθημερινά από «ειδικούς» τόσο καταχρηστικά που πλέον έχουν χάσει την αξιοπιστία τους και κυρίως τη δυναμική αναφορά τους στο σημαινόμενο. Οι πάσης φύσεως κοινωνικές αξίες καταπατήθηκαν βάναυσα. Τίποτα δεν έμεινε όρθιο. Η διατύπωση-παράγγελμα είναι ξεκάθαρη: «φορέστε τις αλυσίδες στα πόδια και επιβιβαστείτε στη γαλέρα!». Ενενήντα εννέα κωπηλάτες στην υπηρεσία ενός επιβάτη, και μάλιστα «χωρίς εισιτήριο»… Το ταξίδι έχει προ πολλού ξεκινήσει χωρίς όμως συγκεκριμένο προορισμό. Να κάνει μόνο τη βόλτα του ο επιβάτης, και μάλιστα σαδιστικά απαιτητικός επιβάτης. Κατά τα άλλα ίχνος προοπτικής και ανάπτυξης! Κάθε δόση που τόσο ταπεινωτικά παίρνει η Ελλάδα πηγαίνει κατ’ ευθείαν στην εξόφληση τοκοχρεολυσίων. Και επιπλέον, οι Γερμανοί παραπονούνται ότι πληρώνουν τους Έλληνες που βγαίνουν πρόωρα στη σύνταξη. Τελείως ανενημέρωτοι ή απερίγραπτοι σωβινιστές. Παραβλέπουν το γεγονός της κερδοσκοπίας της Γερμανίας (η οποία απολαμβάνει εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια δανεισμού, τα χαμηλότερα σε ολόκληρη την ιστορία της), χάρη στην καταστροφή του Νότου και στη χρεοκοπία των περισσότερων χωρών της Ευρωζώνης. Κοντολογίς, ο γερμανικός ομοσπονδιακός προϋπολογισμός έχει ευνοηθεί στα χρόνια της κρίσης (από το 2010 μέχρι το 2014), σύμφωνα με υπολογισμούς των ίδιων των γερμανών, περί τα 73 δισεκατομμύρια ευρώ λόγω ακριβώς της διαφοράς επιτοκίων.
«Στην ελληνική κρίση, η Γερμανία θα πρέπει να διδαχθεί από το δικό της δημοσιονομικό παρελθόν», σχολιάζει ο Harold Meyerson (Washington Post, 28 Ιανουαρίου 2015) … «ο κόσμος θα ήταν ένα καλύτερο μέρος, αν οι Γερμανοί γνώριζαν την ιστορία τους». … «η Γερμανία, μολονότι έχει κατανοήσει τα διδάγματα από τα λάθη που διέπραξε τον 20o αιώνα, δεν φαίνεται να διδάσκεται από το κόστος που ενέχει η προσκόλληση στη δημοσιονομική ορθοδοξία, παρά το γεγονός ότι η ευημερία της οφείλεται στην απόφαση των αντιπάλων της κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο που επέτρεψε στη μεταπολεμική Δ. Γερμανία να διαγράψει το ήμισυ των χρεών της. Στη συμφωνία του Λονδίνου για το χρέος (1953), 20 κράτη, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, που είχαν δανείσει χρήματα στη Γερμανία κατά την προναζιστική Δημοκρατία της Βαϊμάρης και μετά το 1945, συμφώνησαν να μειώσουν το χρέος της Δ. Γερμανίας κατά το ήμισυ, και η αποπληρωμή του δεν θα προέρχεται από τις κυβερνητικές δαπάνες, αλλά αποκλειστικά από τις εξαγωγές…».
Ανάλογης αντίληψης είναι και η κριτική του Γερμανού φιλοσόφου Γιούργκεν Χάμπερμας, προς την ηγεσία της Ευρώπης και της Γερμανίας, για τον τρόπο που αντιμετωπίζουν την νομισματική και πολιτική ένωση, αλλά και τους χειρισμούς τους απέναντι στην Ελλάδα. Στην εφημερίδα Suddeutcsche Zeitung (23 Ιουνίου 2015) επισημαίνει ότι «… η Γερμανία οφείλει την ώθηση στην οικονομική της ανάπτυξη στην εξυπνάδα των δανειστών-εθνών, τα οποία διέγραψαν περίπου το μισό των οφειλών της με το σύμφωνο του Λονδίνου το 1953. … επί της ουσίας πρόκειται για μια ξεροκέφαλη επιμονή σε μια πολιτική λιτότητας, η οποία δεν γίνεται κυρίως αντικείμενο κριτικής μόνο στη διεθνή επιστήμη, αλλά είχε βάρβαρες συνέπειες στην Ελλάδα και αποδεδειγμένα έχει αποτύχει». Καθιστά σαφές το απρεπές, μάλλον σκανδαλώδες της άρνησης (για πολιτικές διαπραγματεύσεις): Ο συμβιβασμός δεν αποτυγχάνει σε μερικά δις περισσότερα ή λιγότερα, ούτε καν σε αυτόν ή τον άλλο όρο, αλλά μόνο στην ελληνική απαίτηση, την απαίτηση της οικονομίας και του λαού, τον οποίο εκμεταλλεύθηκαν οι διεφθαρμένες ελίτ, για κούρεμα ή κάποια αντίστοιχη ρύθμιση, ώστε να καταστεί δυνατή μια νέα αρχή. Αντ' αυτής οι δανειστές επιμένουν στην αναγνώριση του βουνού του χρέους, το οποίο δεν μπορεί να αντέξει η ελληνική οικονομία».
Να γιατί είναι χαμένα λόγια οι όποιες διαπραγματεύσεις. Πρόκειται για μία διαδικασία ανάλογη με εκείνη των Δαναΐδων, αέναη, και ειρωνική εκ μέρους των πιστωτών που, δυστυχώς, δεν υπάρχει περίπτωση διακοπής της παρά μόνο βίαια… Ένα πλεονέκτημα (όπως το Grexit) χρησιμοποιείται στη συγκεκριμένη στιγμή, προτού γίνει αναμάσημα των ΜΜΕ. Εάν δεν τηρηθεί αυτή η προϋπόθεση τότε το Grexit μεταλλάσσεται σε Graccident και εγκυμονείται μεγάλος κίνδυνος να αντιστραφούν οι όροι, ο αντίπαλος (τρόικα)  να προετοιμαστεί κατάλληλα, και να το χρησιμοποιήσει εις βάρος αυτού που το κατέχει (Ελλάδα). Υπάρχει δηλαδή ο κίνδυνος να αποβληθεί και μάλιστα με απαξιωτικό τρόπο, η Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ένωση και, επιπλέον, να αφεθεί να εννοηθεί ότι είναι ένοχος λόγω απειθαρχίας και ασυνέπειας (… να συναινέσει για την καταστροφή του). Τότε είναι που θα έχει επιτευχθεί ένα μεγαλοπρεπές Gresturbation…
Γιατί δεν βρέθηκε κάποιος από τους κυβερνώντες, όλα αυτά τα χρόνια, οιασδήποτε ενδυματολογικής επιλογής, να μιλήσει «ολιστικά» σχετικά με τη σημερινή κατάσταση τόσο της Ελλάδας όσο και της επονομαζόμενης Ευρωπαϊκής Ένωσης. Να μιλήσει ως «έφηβος» στο κονκλάβιο των «ενηλίκων» με γηραλέες και ηλιοκαμένες από υπερβολικό solarium σάρκες, με πυξίδα το συμφέρον των εντολέων του και όχι της ολιγαρχίας. Αυτούς τους εντολείς εξάλλου ενδιαφέρουν άμεσα τα μέτρα που θα ληφθούν για μια ακόμη φορά. Οι «άλλοι» («άλλοι» ή «κάποιοι» είναι μία προσφιλής έκφραση των πολιτικών όταν δεν έχουν την ειλικρίνεια και το θάρρος να ονομάσουν αυτόν που βρίσκεται ακριβώς απέναντί τους) έχουν αποθησαυρίσει σε φορολογικούς παραδείσους είτε σε υπεράκτιες εταιρείες. Δεν τους πιέζει ο χρόνος.
Γιατί δεν βρέθηκε κάποιος από τους κυβερνώντες, να αναφερθεί προκαταρκτικά και αποκλειστικά σε κάποια από τα παρακάτω θέματα, ειδάλλως να μην έχει νόημα η οποιαδήποτε περαιτέρω συνέχιση των διαπραγματεύσεων, που το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να δίνουν στον μεσιέ Γιουνκέρ την ευκαιρία να κάνει αστειάκια και να απευθύνει φιλοφρονήσεις σε πρωθυπουργούς συνομιλητές του όταν τους θεωρεί του χεριού του…
1.    Τα περισσότερα από τα επιβαλλόμενα φορολογικά μέτρα είναι επιεικώς αντισυνταγματικά και παραβιάζουν κάθε έννοια δικαίου. Δεν λήφθηκαν υπόψη τα άρθρα εκείνα του Συντάγματος, σύμφωνα με τα οποία πριν από οποιαδήποτε απόφαση πρέπει να εξασφαλίζεται η ευημερία του λαού (άρθρο 1, § 2 & 3), αλλά και τα άρθρα του ΔΝΤ, σύμφωνα με τα οποία δεν θίγεται η πλήρης απασχόληση του λαού της χώρας, στα μέτρα τα οποία επιβάλλονται όταν καταφεύγει σε δανεισμό από αυτό (Στο πρώτο άρθρο του καταστατικού του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου αναφέρεται ότι σκοπός του ΔΝΤ είναι να εγγυάται την ευημερία των λαών των κρατών μελών του και την πλήρη απασχόληση). Πρόκειται επομένως για καταφανή παραβίαση εκ μέρους του ΔΝΤ του ίδιου αυτού του καταστατικού, όταν με υπόδειξή του, εφαρμόζεται μία πολιτική, της οποίας τα ανυπόφορα λάθη εκτόξευσαν την ανεργία σε απίστευτα ύψη. Οφείλει επομένως το ΔΝΤ να επανέλθει στο σεβασμό των υποχρεώσεών του, όπως οφείλει και ο κ. Γιουνκέρ να σταματήσει να κουνάει το δάχτυλο στην Ελλάδα και να θυμηθεί τα δικά του πεπραγμένα στη χώρα της οποίας ήταν για αρκετά χρόνια πρωθυπουργός (1995-2013), και πέτυχε να δημιουργήσει ένα νομοθετικό πλαίσιο, στο οποίο μπορούσαν να ενταχθούν επιχειρήσεις δραστηριοποιούμενες σε άλλες χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να φοροδιαφύγουν προκλητικά (βλέπε για τη διαβόητη υπόθεση LuxLeaks...).
2.    Η Ελλάδα βοήθησε τη Γερμανία να ανακάμψει τόσο μετά τον πρώτο όσο και μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Και τώρα, τι ειρωνεία, ζούμε μία στρεβλή και ελλειμματική δομή του ευρώ υπέρ της Γερμανίας…
3.    Η Γερμανία οφείλει στην Ελλάδα τόσο για τις επανορθώσεις (για τις καταστροφές των υποδομών που προξένησαν οι κατακτητές), όσο και για τις αποζημιώσεις (για τις ζωές αθώων που αφαίρεσαν), και για το Κατοχικό Δάνειο (με το οποίο ο υποταγμένος ελληνικός λαός συντηρούσε τους τυράννους του).
 4.    Τα χρέη των πολιτών δεν δημιουργήθηκαν από δική τους υπαιτιότητα αλλά λόγω προγραμματισμένης μείωσης της φοροδοτικής τους ικανότητας. Οι περισσότεροι από τους δανειολήπτες, δεν μπορούν να τα αποπληρώσουν διότι πήραν δάνεια βασιζόμενοι στις αποδοχές τους. Όταν όμως η μνημονιακή κυβέρνηση τους μείωσε υπέρμετρα αυτές τις αποδοχές ή και τους έστειλε στο Ταμείο Ανεργίας, ήταν πλέον αδύνατο να συνεχίσουν να τηρούν τις υποχρεώσεις τους. Απίθανες συμπεριφορές σε μία παγκοσμιοποιημένη Νέα Τάξη Πραγμάτων. Πρόκειται για καρκινογενή μετάλλαξη επινόημα του ανθρώπινου είδους…
5.    Τα ποσά που δανείζουν στη χώρα μας εξυπηρετούν χρέος μη βιώσιμο, επαχθές, απεχθές, και επονείδιστο και εξυπηρετούν απ’ ευθείας «μαύρες τρύπες», επιστρέφουν δηλαδή στα ταμεία των δανειστών.
6.    Θα πρέπει τέλος να δοθεί άμεση προτεραιότητα στη δίκη όσων υπέγραψαν τις παράνομες συμφωνίες (μνημόνια) δεδομένου μάλιστα ότι πολλοί από αυτούς έχουν δημοσίως παραδεχθεί ότι ούτε καν διάβασαν τα σχετικά κείμενα (εκατοντάδες σελίδες αμετάφραστες μεταξύ των οποίων αι μερικές λευκές με χώρο μόνο για υπογραφή…) προτού τα αποδεχθούν («ναι σε όλα»)…
Τελικά, και ο πλέον αδαής πολίτης, αντιλαμβάνεται ότι το επίδικο ζήτημα δεν είναι το εμπορικό ισοζύγιο αλλά η άσκηση επιρροής σε μεγάλες περιοχές τοποθέτησης κεφαλαίου. Γιατί λοιπόν οι κυβερνώντες δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα των εντολέων τους αλλά, αντιθέτως, διαχειρίζονται τον πλούτο της χώρας σαν να πρόκειται για προσωπική τους περιουσία;
Και έτσι η Ελλάδα τιμωρείται «διότι δεν συνεμορφώθη προς τας υποδείξεις»… (η συνεννόηση για τον αγωγό Μπουργκάς–Αλεξανδρούπολη μία από αυτές τις παραβάσεις). Αυτοί που έχουν πάρει την τύχη του ελληνικού λαού στα χέρια τους (ευρωπαίοι αξιωματούχοι με εξαιρετικά ευάλωτο βιογραφικό: βλέπε περιοδικό HOT DOC, τεύχος 78, 4 Ιουνίου 2015, σελ. 26-39) είναι αδίστακτοι κερδοσκόποι. Είναι σαν να έχουν προσγειωθεί από έναν άλλον μακρινό πλανήτη. Όντα χωρίς συναισθήματα και μνήμη, που μόνο σκοπό έχουν να ικανοποιήσουν τις αδίστακτες ορέξεις τους. Μάταια όμως γιατί πρέπει να έχουν γύρω στα οκτώ σημεία G! Το ισχυρότερο όπλο αυτών των όντων είναι η ομοιογένεια σκέψης, και με τον όμοιο τρόπο ένδυσής τους, την ίδια στολή, δείχνουν ότι ανήκουν στο στρατό των υποταγμένων στην παγκοσμιοποίηση. Τα λιγοστά άτομα που διαχειρίζονται την τύχη αυτού του πλανήτη, χρησιμοποιούν ως προκάλυμμα τη Γερμανία ώστε να κρύψουν το σχέδιό τους πίσω από την προγραμματισμένα κατασκευασμένη μεγάλη αυτή δύναμη, χειραγωγημένο πρέσβη των ΗΠΑ…
Στις εκκλήσεις των γήινων ακούγονται ακαταλαβίστικα οι φωνές ανθρωποειδών σαν από το υπερπέραν. Άναρθρες κραυγές, κάτι σαν:
«Ως αρχή, οι συλλογικές προσπάθειες είναι ευπρόσδεκτες, αλλά, ταυτόχρονα ένα χρέος είναι ένα χρέος και αυτό αποτελεί συμβόλαιο… Η στάση πληρωμών, η αναδιάρθρωση, η αλλαγή των όρων έχει συνέπειες στην υπογραφή και στην εμπιστοσύνη προς την υπογραφή».
«Παράταση του προγράμματος μόνο με τήρηση δεσμεύσεων».
«Είναι δύσκολο να μας εκβιάσουν <οι γήινοι>».
Και από ακόμα πιο πέρα, η φωνή ενός πρόωρα κουρασμένου πολιτικού, που, στη δύση του πολιτικού του βίου, δείχνει να μην ενδιαφέρεται πλέον ούτε ακόμα και γι’ αυτήν την ίδια του τη γυναίκα (αυτή με την οποία χόρευε βαλς στις προεκλογικές τους εκστρατείες για να ενισχύσει το πρότυπο του καλού και πιστού οικογενειάρχη…): «Δεν μπορείς να ξεζουμίζεις τους λαούς με τη λιτότητα. Πρέπει να υπάρξει στρατηγική ανάπτυξης, … οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να γίνουν στην Ελλάδα, με συνθήκες όμως όχι λιτότητας, αλλά ανάπτυξης».
Τελικά, το επόμενο της θερινής νύχτας πρωινό θα βρει, όσους ξυπνήσουν, να συνειδητοποιούν ότι ήταν ένα όνειρο, μία ακόμη περίσταση που υποδεικνύει ότι το νεότερο ελληνικό κράτος δημιουργήθηκε για να μην είναι ελληνικό. Οι μεγάλες ελληνικές προσωπικότητες του πολιτισμού (του πνεύματος, της τέχνης και της επιστήμης) είναι σύμπτωση που γεννήθηκαν στην Ελλάδα (Χρήστος Γιανναράς, ραδιοφωνική εκπομπή «Ασκήσεις Κριτικής Σκέψης», 25 Μαρτίου 2007). Οι αντίστοιχες προσωπικότητες της πολιτικής, αυτές που είναι συνυφασμένες με την πορεία του νεοελληνικού «μορφώματος», τηλεκατευθυνόμενες. Οι γνήσια ελληνικές εξοντώνονται ή απαξιώνονται… Και όλα αυτά υποστηρίζονται από ένα ένοχο σύστημα παιδείας, που βασίζεται στην αποστήθιση και στην παραπαιδεία, ώστε να κρατάει σε ύπνωση τους ιθαγενείς αυτής της χώρας…



Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2015

Υπάρχουν και άνθρωποι... ανάμεσα σε βαρείς λύκους!


1. Φερχόιγκεν: Ντρέπομαι ως Γερμανός για το θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων Δημοσίευση: 14 Απριλίου 2015
Στήριξη στην Ελλάδα παρείχε ο Γερμανός πρώην επίτροπος Γκίντερ Φερχόιγκεν. Μιλώντας σε εκπομπή του γερμανικού τηλεοπτικού δικτύου n-tv είπε, αναφερόμενος στο ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων: «Ντρέπομαι ως Γερμανός για αυτά που κάνουμε εδώ και δεκαετίες». «Σέρναμε αυτές τις χώρες από τη μύτη και στην πραγματικότητα έχουμε αποποιηθεί τις ευθύνες μας» είπε ο Φερχόιγκεν, προσθέτοντας: «Ελπίζαμε ότι το πρόβλημα θα λυνόταν με βιολογικό τρόπο (σ.σ. δηλαδή όταν θα πέθαιναν αυτοί που διεκδικούν τις αποζημιώσεις)». …


2. Γκάουκ: Να είμαστε ανοιχτοί στο θέμα των επανορθώσεων προς την Ελλάδα
Δημοσίευση: 01 Μαΐου 2015
O πρόεδρος της Γερμανίας Γιοάχιμ Γκάουκ εξέφρασε την υποστήριξή του προς τα αιτήματα της Αθήνας σχετικά με την καταβολή πολεμικών επανορθώσεων, ακόμα κι αν η γερμανική κυβέρνηση έχει επανειλημμένα απορρίψει τα αιτήματα αυτά. Ο Γκάουκ επισήμανε, σε συνέντευξη που θα δημοσιευτεί στη σαββατιάτικη έκδοση της εφημερίδας Sueddeutsche Zeitung, ότι η Γερμανία πρέπει να σκεφτεί σοβάρα το θέμα της ιστορικής ευθύνης που έχει προς την Ελλάδα. «Δεν είμαστε μονάχα πολίτες που ζουν στο σήμερα και στη σύγχρονη εποχή, αλλά είμαστε επίσης απόγονοι εκείνων που άφησαν πίσω τους ένα μονοπάτι καταστροφής στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, και στην Ελλάδα, μεταξύ άλλων περιοχών, όπου επονείδιστα γνωρίζαμε λίγα σχετικά με αυτό το θέμα για τόσο μεγάλο διάστημα» επισήμανε ο Γκάουκ. «Είναι το σωστό για μια χώρα που έχει πλήρη επίγνωση της ιστορίας της, όπως η δική μας να εξετάζει τι πιθανότητες ενδεχομένως υπάρχουν για (την καταβολή) επανορθώσεων».

3. Υπουργός Εξωτερικών Ανατολικής Γερμανίας: Ηθική υποχρέωση Γερμανίας η καταβολή αποζημιώσεων
Δημοσίευση: 06 Μαΐου 2015
Υπάρχει ηθική υποχρέωση της Γερμανίας για καταβολή αποζημιώσεων, υποστηρίζει ο Μάρκους Μέκελ, τελευταίος υπουργός Εξωτερικών της Ανατολικής Γερμανίας. Όχι ως αποτέλεσμα δικαστικής αντιπαράθεσης αλλά ως ανθρωπιστική χειρονομία...


4. Ζαν-Λικ Γκοντάρ: Ευρώπη και Γερμανία πρέπει να γονατίσουν μπροστά στην Ελλάδα

Δημοσίευση: 13 Μαΐου 2015
Για τρίτη φορά από τότε που ξέσπασε η οικονομική κρίση, ένας από τους μεγαλύτερους εν ζωή σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου, ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ εκφράζεται με τα πιο θερμά λόγια για την Ελλάδα. «Οι Γερμανοί είναι καθάρματα» λέει γελώντας ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ στο περιοδικό «SoFilm». «Διαγράψαμε όλα τους τα χρέη, ξαναχτίσαμε τα σπίτια τους, και τους επιτρέπεται να εισβάλλουν στην Ελλάδα ως τουρίστες». Σε μια μεγάλη συνέντευξή του στο κινηματογραφικό περιοδικό «SoFilm» μιλάει για τα πάντα – το σινεμά, τους φίλους του, τα όνειρά του και την οικονομική κρίση στην Ελλάδα. Το 2010 είχε δηλώσει ότι η Ελλάδα δεν χρωστάει τίποτα, εν αντιθέσει με τους Ευρωπαίους και τον υπόλοιπο κόσμο, οι οποίοι σύμφωνα με τον Γκοντάρ θα έπρεπε να δίνουν δέκα δολάρια στην Ελλάδα κάθε φορά που χρησιμοποιούν τη λέξη «επομένως» (πάνω σε αυτήν τη λέξη –θεμελιώδη λίθο της Αριστοτελικής σκέψης– έχει οικοδομηθεί ολόκληρος ο σύγχρονος πολιτισμός).

5. Μελανσόν προς Ολάντ: Μετά τους Έλληνες θα είναι η σειρά της Γαλλίας
Δημοσίευση: 16 
Μαΐου 2015
«Είναι ένα βαρύ πολιτικό σφάλμα κατά του ευρωπαϊκού ιδεώδους να επιτρέπεται να μεταχειρίζονται ένα κράτοςμέλος της ΕΕ κατ' αυτόν τον τρόπο» σημειώνει. Ο Μελανσόν προσθέτει ότι η Ελλάδα μετατράπηκε σε ένα οικονομικό εργαστήριο και ότι χρησιμοποιείται ως παράδειγμα για να δείχνουν «πώς αντιμετωπίζονται αυτοί που αντιστέκονται».

6. Γουντι Άλλεν: Αντί Πλάτωνα διαβάζουμε για καταστροφή της
Δημοσίευση: 17 Μαΐου 2015
Στης Κάννες βρέθηκε και ο Woody Allen και περπάτησε στο κόκκινο χαλί μαζί με τις πρωταγωνίστριες της νέας του ταινίας «Παράλογος άνθρωπος». Στη συνέντευξη τύπου που έγινε για την ταινία ο 79χρονος σκηνοθέτης μεταξύ άλλων ρωτήθηκε για την Ελλάδα και την οικονομική κρίση που βιώνουν οι Έλληνες. «Είναι φοβερό. Κάθε μέρα όταν ανοίγω την εφημερίδα διαβάζω για την καταστροφή στην Ελλάδα. Στον τόπο όπου γεννήθηκαν η τραγωδία, η φιλοσοφία, οι επιστήμες και η δημοκρατία. Κριμα! Αντί για Πλάτωνα και Σωκράτη, όλοι εμείς οι ανίδεοι περί Οικονομίας διαβάζουμε όλα αυτά τα ανατριχιαστικά. Κρίμα!» είπε ο Allen.

7. Γαβράς: Υπάρχει ένα νέο κίνημα στην Ελλάδα
Δημοσίευση: 17 Μαΐου 2015
«Υπάρχει ένα νέο κίνημα στην Ελλάδα και κάποιοι δεν θέλουν να πετύχει» δηλώνει από τις Κάννες ο μεγάλος Έλληνας σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, σε αποκλειστική του συνέντευξη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και τον Νίνο Μικελίδη. Αναφερόμενος στους εταίρους και την διαπραγμάτευση που βρίσκεται σε εξέλιξη, ο Κώστας Γαβράς υποστηρίζει ότι οι δανειστές μας «Θέλουν να ξανάρθουν οι άλλοι και να κάνουν αυτά που θέλουν. Να μην υπάρχει καμιά αντίσταση», ενώ συμφωνεί με την τακτική του υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη στις διαπραγματεύσεις, καθώς όπως λέει: «ο Βαρουφάκης μίλησε ως ίσος προς ίσον. Κι αυτό δεν το θέλουν. Θέλουν κάποιον yes-man…».


8. Και τρίτο ζευγάρι Γερμανών πληρώνει το μερίδιό του από το κατοχικό δάνειο
Δημοσίευση: 20 Μαΐου 2015
Το παράδειγμα άλλων συμπατριωτών τους που προηγήθηκαν στο Ναύπλιο και το Ηράκλειο της Κρήτης και ίσως και αλλού, αποφάσισε να ακολουθήσει ένα ζευγάρι Γερμανών φιλελλήνων που έχουν πολύ στενούς δεσμούς με την Αρχαία Ολυμπία. Ο Βόλφγκανγκ και η Μόνικα Ντέκερ ανακοίνωσαν την πρόθεσή τους να προσφέρουν το μερίδιό τους στην Ελλάδα για το κατοχικό δάνειο που το ίδιο το γερμανικό κράτος αρνείται να καταβάλει. Μάλιστα, όπως αναφέρει στην ηλεκτρονική της σελίδα η εφημερίδα «Πρωινή», πριν από έναν μήνα, ενημέρωσαν για την πρόθεσή τους με επιστολή τους τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, εξηγώντας τους λόγους που τους οδήγησαν σε αυτήν τους την απόφαση, της καταβολής δηλαδή 300 ευρώ προς το ελληνικό δημόσιο.

9. Τομά Πικετί: Να διαγραφεί ελληνικό χρέος κατά γερμανικά πρότυπα
Δημοσίευση: 21 Μαΐου 2015
Τη λύση του προβλήματος με το ελληνικό χρέος κατά τα γερμανικά πρότυπα πρότεινε την Τετάρτη ο Τομά Πικετί, ενώπιον μάλιστα γερμανικού κοινού (ο διάσημος γάλλος συγγραφέας μίλησε σε εκδήλωση στο Βερολίνο, όπου μετέβη για να παραλάβει από το δήμαρχο του Αμβούργου και ηγετικό στέλεχος του SPD Όλαφ Σολτς το εφετινό Βραβείο Πολιτικού Βιβλίου που απονέμει το Ίδρυμα Friedrich Ebert). «Δύο ευρωπαϊκές χώρες είχαν κατά το παρελθόν χρέη υψηλότερα από αυτά που βαραίνουν σήμερα την Ελλάδα», είπε ο συγγραφέας του ευπώλητου «Το Κεφάλαιο τον 21ο Αιώνα»: «Η Μεγάλη Βρετανία τον 19ο αιώνα, μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους, και η Γερμανία μετά το 1945. Και οι δύο χώρες είχαν δημόσιο χρέος που έφθανε το 200% ως ποσοστό του ΑΕΠ…».

10. Γερμανοί βουλευτές διαπίστωσαν χάλια Δημόσιας Υγείας στην Ελλάδα
Δημοσίευση: 25 Μαΐου 2015
Σε ποιο βαθμό έχει πλήξει η κρίση τον τομέα υγείας στην Ελλάδα; Αντιπροσωπεία γερμανών βουλευτών επισκέφθηκε νοσοκομεία και κοινωνικούς φορείς, είχε επαφές με πολιτικούς και υποσχέθηκε να βοηθήσει. Η εικόνα που αποτυπώθηκε από τις συναντήσεις με πολιτικούς, βουλευτές, γιατρούς, διοικήσεις νοσοκομείων, κοινωνικών φορέων και αρμόδιους σε θέματα υγείας κατά τη διάρκεια της τριήμερης επίσκεψης, επιβεβαιώνει τα όσα είχαν διαβάσει οι γερμανοί βουλευτές στον τύπο. Η κρίση έχει αφήσει βαθιά τα σημάδια της, το πρόγραμμα λιτότητας, έτσι όπως εφαρμόστηκε, έχει επιβαρύνει μεγάλο τμήμα του ελληνικού πληθυσμού σε όλες τις πτυχές της ζωής του. Η υψηλή ανεργία έχει προκαλέσει τρομακτικές αλλαγές στην καθημερινότητα από τη μια μέρα στην άλλη και έπληξε ιδιαίτερα το σύστημα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Εκείνο που κατέπληξε τη Μαρία Μίχαλκ (βουλευτή του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος και επικεφαλής της αντιπροσωπείας), είναι ο τεράστιος αριθμός ανασφάλιστων που αγγίζει τα 2,5 εκ. Χάρη στην υπουργική απόφαση του νέου υπουργού Υγείας, Παναγιώτη Κουρουμπλή, για δωρεάν κάλυψη των ιατροφαρμακευτικών αναγκών τους, μπορούν τώρα να απευθύνονται στα νοσοκομεία. … Η Μαρία Μίχαλκ και τα άλλα μέλη της αντιπροσωπείας εντυπωσιάστηκαν και από τον μεγάλο αριθμό απλών πολιτών που στον ελεύθερο χρόνο τους προσφέρουν εθελοντική εργασία σε οργανώσεις βοήθειας, όπως στους Γιατρούς του Κόσμου και στο κοινωνικό ιατρείο Ελληνικού. … Το συμπέρασμα των συζητήσεων ήταν ότι σε περιόδους λιτότητας, οικονομικής κρίσης και ύφεσης είναι λάθος να μειώνει κανείς τις δαπάνες στη δημόσια υγεία, κάτι που απέφυγαν να κάνουν και οι Γερμανοί σε αντίστοιχες περιόδους, όπως είπαν οι γερμανοί βουλευτές. …





Σάββατο, 2 Μαΐου 2015

«Είμαι στο πλευρό σου…»

Αγαπητέ Νικολά, πολύ σύντομα και με σεβασμό, (*)

1) Είμαι στο πλευρό σου για να υπηρετήσω εσένα και τα σχέδιά σου για τη Γαλλία.
2) Έκανα το καλύτερο που μπορούσα και κάποιες φορές μπορεί να απέτυχα. Σου ζητώ συγγνώμη.
3) Δεν έχω προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες και δεν έχω την επιθυμία να γίνω μια φιλόδοξη δουλοπρεπής όπως πολλοί από αυτούς που σε περιτριγυρίζουν, των οποίων η αφοσίωση συχνά είναι πρόσφατη <sic> και μικρή σε διάρκεια.
4) Χρησιμοποίησέ με για όσο χρόνο σε βολεύει και εξυπηρετεί την δράση σου και το «casting» σου.
5) Αν με χρησιμοποιήσεις, σε έχω ανάγκη για καθοδήγηση και υποστήριξη, χωρίς καθοδήγηση κινδυνεύω να είμαι αναποτελεσματική, χωρίς υποστήριξη κινδυνεύω να μην είμαι αρκετά αξιόπιστη.

Με τεράστιο θαυμασμό Κριστίν Λ.


(*) Επιστολή της Christine Lagarde προς τον Nicolas Sarkozy, η οποία ανακαλύφθηκε το 2011 στο πλαίσιο των ερευνών των γαλλικών αρχών στο διαμέρισμα της για το Σκάνδαλο Bernard Tapie. Η επιστολή είναι χειρόγραφη, χωρίς ημερομηνία, αλλά το πιθανότερο είναι ότι συντάχθηκε την περίοδο που η νυν επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ήταν υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση του Sarkozy (Ιούνιος 2007 έως Ιούνιος 2011). Την επιστολή δημοσίευσε η εφημερίδα Le Monde.
Είναι η ίδια μαντάμ (χθες και σήμερον, η αυτή και εις τους αιώνας) που τον Ιούλιο 2012 είχε δηλώσει ότι «δεν έχει καμία διάθεση να επαναδιαπραγματευθεί το δάνειο που έχει χορηγηθεί στην Ελλάδα από το Ταμείο, την ΕΕ και την ΕΚΤ…».


Κυριακή, 5 Απριλίου 2015

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (εράνισμα από τα «Πασχαλινά Διηγήματα»)

Η θεία-Σοφούλα όμως υπέφερε μετά χάριτος την αγγαρείαν ταύτην (Η Τελευταία Βαπτιστική, 1888)

…, και γνωρίζομεν πόσον περισπούδαστος είναι η συνδιάλεξις των αέργων γυναικών, … (Η Τελευταία Βαπτιστική, 1888)

Και όμως, μεθ’ όλην την ιδιορρυθμίαν ταύτην, ουδείς ποτε έψαλεν ιερόν άσμα μετά πλείονος χριστιανικού αισθήματος και ενθουσιασμού, εξαιρουμένου ίσως του γνωστού εν Αθήναις γηραιού και σεβασμίου Κρητός, του ψάλλοντος το «Άλαλα τα χείλη των ασεβών...» με την εξής προσθήκην: «Άλαλα τα χείλη των ασεβών, των μη προσκυνούντων, οι κερατάδες! την εικόνα σου την σεπτήν...» (Εξοχική Λαμπρή, 1890)

Ούτω της ήρχετο και αυτής ν’ αποθάνη εις το πείσμα των, ν’ αποθάνη χωρίς να της φιλήσωσι την χείρα. (Παιδική Πασχαλιά, 1891)

…, ησπάσθησαν τον μυρόπνουν Επιτάφιον, το αργυρόχρυσον Ευαγγέλιον με τα’ αγγελούδια, και τον Σταυρόν με τ’ ανθρωπάκια και τις Παναγίτσες … (Παιδική Πασχαλιά, 1891)

Ουδέν απιθανότερον της απλής αληθείας. (Στην Αγι’–Αναστασά, 1892)

Η ευσεβής τάσις του λαού, ζητούντος, δια του πολλαπλασιασμού των εξωκκλησίων ανά τα όρη και τας κοιλάδας, να παρηγορηθή δια την στέρησιν των τόσων το πάλαι ιερών και βωμών του, λησμονούντος τους παλαιούς θεούς του χάριν των νέων αγίων του, κατίσχυσε της αυστηροτέρας και δογματικοτέρας θεωρίας, καθ’  ήν απηγορεύοντο εις τους χριστιανούς οι αγροτικοί ναοί. Ακριβέστεροι δε τινες ερμηνείς του γράμματος, ιερομόναχοι και ασκητικοί άνδρες, ηρνούντο και να λειτουργούσιν εις εξωκκλήσια. Αλλά το αίσθημα είναι ανώτερον της θεωρίας, και ο λαός, δουλεύων, τυραννούμενος, πενόμενος, αγροδίαιτος, διασπερόμενος κατά κώμας και χωρία, μη έχων πόρους να χτίσει μεγάλας και λαμπράς εκκλησίας, έκτιζε πολλάς πενιχράς. Ο δε Σωτήρ, συγκαταβατικώτερος των επισήμων επί γης διερμηνευτών του, «μνημονεύων των επί γης διατριβών του», καθώς είπεν ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, ενθυμούμενος την πενιχράν προσφοράν της χήρας, εδέχετο και του πένητος λαού του τον ευσεβή φόρον, καθώς εδέχθη εκείνης τα δύο λεπτά. (Στην Αγι’–Αναστασά, 1892)

…, και όστις ίστατο δεξιόθεν εις τον χορόν, ως προεστώς, με τόσην σοβαρότητα, ώστε βλέπων τις αυτόν θα τον ενόμιζεν ψάλτην, εξ ιδιοτροπίας σιωπώντα. (Στην Αγι’–Αναστασά, 1892)

… δεν αρκεί να φεύγη τις, πρέπει και να μην καταδιώκεται ή τουλάχιστον να ηξεύρη προς ποίον μέρος να κατευθυνθή. (Στην Αγι’–Αναστασά, 1892)

Τότε και τα κατσικάκια, αισθανθέντα το θάλπος της ημέρας, ήρχισαν τα σκιρτήματά των, ευφραινόμενα εις την επαφήν του χόρτου, προσπαίζοντα περί τας μητέρας των, υποβάλλοντα το μικύλον ρύγχος υπό τον μαστόν – και δεν ήξευρον, ότι η λεπίς του σφαγέως έστιλβε και αυτή προς τον ανατέλλοντα ήλιον … (Στην Αγι’–Αναστασά, 1892)

… τα πεύκα, ως χειροκρατούμενα παιδία, σείονται όλα ομού, με μίαν ομοιόμορφον κίνησιν, από την αυτήν ριπήν του βορρά, … (Η Βλαχοπούλα, 1892)

Χωρική δε οικία χωρίς γυναίκα θα ήτο ως ερημία χωρίς όασιν. (Η Βλαχοπούλα, 1892)

… η ποίησις υποκαθιστά την πραγματικότητα εις το πνεύμα! (Η Βλαχοπούλα, 1892)

Εις την καρδίαν του ο έρως εζευγαρώθη με την ζηλοτυπίαν. (Η Βλαχοπούλα, 1892)

… καλόν θα ήτο, να διακρίνομεν ό,τι είναι πράγματι ξενισμός από ό,τι δύναται να είναι, εκ της φύσεως των πραγμάτων, κοινόν εις πάντα τα έθνη. (Λαμπριάτικος Ψάλτης, 1893)

Το να γράψη τις, ότι γηραιός ανήρ εφόνευσε την συμβία του, κατ’ αυτήν την ημέρα των Χριστουγέννων –χωρίς μήτε ο αναγνώστης, μήτε ο συγγραφεύς να υποπτεύσωσι καν διατί την εφόνευσε– τούτο είναι υψηλόν και πολυτελές κατά την εκτίμησιν μερικών. (Λαμπριάτικος Ψάλτης, 1893)

Το έθνος το Ελληνικόν, το δούλον τουλάχιστον, είναι ακόμη πολύ οπίσω, και το ελεύθερον δεν δύναται να τρέξει αρκετά εμπρός, χωρίς το όλον να διασπαραχθεί ως διασπαράσσεται, φευ! ήδη. Ο τρέχων πρέπει να περιμένει και τον επόμενον, εάν θέλει να τρέχει• ο ελεύθερος πρέπει να βοηθεί τον δεσμώτην ή πρέπει να τον ανακουφίζει. Όσον παρέρχεται ο χρόνος, τόσον το ελεύθερον έθνος καθίσταται, οίμοι! ανικανώτερον, όπως δώσει χείρα βοηθείας εις το δούλον έθνος. Άγγλος ή Γερμανός ή Γάλλος δύναται να είναι κοσμοπολίτης ή αναρχικός ή άθεος ή οτιδήποτε. Έκαμε το πατριωτικό του χρέος, έκτισε μεγάλην πατρίδα. Τώρα είναι ελεύθερος να επαγγέλεται χάριν πολυτελείας την απιστίαν και την απαισιοδοξίαν. Αλλά ο Γραικύλος της σήμερον όστις θέλει να κάμη δημοσία τον άθεον ή τον κοσμοπολίτην, ομοιάζει με νάνον ανορθούμενον επ’ άκρων ονύχων και τανυόμενον να φθάση εις ύψος και φανή και αυτός γίγας. Το ελληνικόν έθνος, το δούλον, αλλ’ ουδέν ήττον και το ελεύθερον έχει και θα έχη δια παντός ανάγκην της θρησκείας του. (Λαμπριάτικος Ψάλτης, 1893)

…, πριν ασυνείδητος βάρβαρος, τη ανοχή ή τη ενοχή εκείνων, τους οποίους ο πλέον άτυχος των λαών του κόσμου εκ περιτροπής εκλέγει άρχοντας και προστάτας του, … (Λαμπριάτικος Ψάλτης, 1893)

Και ο ηγαπημένος μαθητής ήτο ακόμη εκεί, και συνέχαιρεν επί τη Αναστάσει, αν και πτυχή τις μερίμνης συνέστελλε το υψηλόν μέτωπόν του, προβλέποντος, ότι θρασύς ιερόσυλος έμελλε μετ’ ου πολύ να τον αρπάση εκ της κόγχης του για να τον μεταφέρει εις Αθήνας και τον καθιδρύση όχι εις ναόν και ολοκαύτωμα και θυσιαστήριον, όχι εις τόπον του καρπώσαι, αλλ’ εις Μουσείον, Ύψιστε Θεέ! εις Μουσείον, ως να είχε παύσει ν’ ασκήται εις τον τόπον τούτον η χριστιανική λατρεία, και τα σκεύη αυτής ν’ ανήκον εις θαμμένον παρελθόν, και να ήσαν αντικείμενον περιεργείας! … Ίλεως γενού αυτοίς, Κύριε! (Λαμπριάτικος Ψάλτης, 1893)

… δεν υπήρχε προ πολλού κώδων, όστις να εξυπνά τους προ αιώνων κοιμηθέντες και να συγκινή την κόνιν των από γενεών κοιμηθέντων κατοίκων της πάλαι ποτέ υπαρξάσης πόλεως. (Λαμπριάτικος Ψάλτης, 1893)

… κι εξεκίνησε δια την πηγήν του Χαιρημονά, …, και ήτις τρέχει τόσον φειδωλή, ως το δάκρυ των εξηντλημένων οφθαλμών. (Λαμπριάτικος Ψάλτης, 1893)

Διότι οι κυράδες την εκκύταζαν, οι δούλες την έβλεπαν απλώς. (Χωρίς Στεφάνι, 1896)

Οι δούλες με τας κορδέλλας των και με τας λευκάς ποδιάς των, εμοίραζον βλέμματα δεξιά κι αριστερά, και εφλυάρουν προς αλλήλας, χωρίς να προσέχουν εις την ιεράν ακολουθίαν. (Χωρίς Στεφάνι, 1896)

Έως πότε όλη η αυστηρότης των «αρμοδίων» θα διεκδικήται και θα ξεθυμαίνη μόνον εις βάρος των πτωχών και των ταπεινών; (Χωρίς Στεφάνι, 1896)

… καμμία μήτηρ δεν θα ήτο τόσον αφιλότιμος, ώστε να μη στενοχωρήται, και να μη σπεύδη να κατασιγάση το βρέφος της, και να μη παρακαλή ν’ ανοιχθή πλησίον της εις τον τοίχον δια θαύματος θύρα, δια να εξέλθη το ταχύτερον. (Χωρίς Στεφάνι, 1896)

… είχε συλληφθεί από το πνευματικόν αμφίβληστρον του ιερομονάχου Μεθοδίου, … (Ο Κοσμολαΐτης, 1903)

Πλην φαίνεται ότι αυτός ήτο αρκετά καλά, σχεδόν καλύτερα από πλείστους άλλους, και οι Άγιοι δεν έκρινον ότι εσύμφερε να του δώσουν εκείνο το οποίον η μάνα του ωνόμαζε «την υγειά του», δηλ. την ελευθερίαν να κακουργή εν γνώσει. (Το Χριστός Ανέστη του Γιάννη, 1912)



Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2015

Bullying σε επίπεδο κρατών, και δει εταίρων

(ή δύο σχόλια και ένα τραγούδι για τους απελθόντες από την κοινωνία των αφελών προβάτων)

(1.) Martin Schultzer King: χαμέρπεια in excelsis!
(29 Ιανουαρίου 2015) Παίρνοντας το λόγο ο πρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου, ευχαρίστησε τον πρωθυπουργό και δήλωσε πως «είναι ιδιαίτερη τιμή να είμαι ο πρώτος επίσημος προσκεκλημένος στην Ελλάδα». Ενδιαφέρον είχε η τοποθέτηση πως ενώ δεν ήταν η πρώτη του φορά στη χώρα και στο Μέγαρο Μαξίμου, ανέφερε: «Σπάνια αισθάνθηκα να έχουμε συζητήσει τόσο ειλικρινά, σε θέματα ουσίας. Υπάρχουν οι διπλωματικές φράσεις για εποικοδομητικό διάλογο που λέγονται συχνά και συνήθως λέγονται όταν έχει προηγηθεί διαφωνία. Σήμερα θα πω ότι η συζήτηση ήταν ειλικρινής και εποικοδομητική, συμφωνήσαμε σε πολλά θέματα και υπήρξαν και άλλα τα οποία χρήζουν περαιτέρω συζήτησης».
Αυτό που καταλαβαίνει με ικανοποίηση ο μέσος ψηφοφόρος του κυβερνώντος κόμματος είναι ότι μέχρι σήμερα οι ευρωπαίοι εταίροι μας δεν απολάμβαναν «τόσο ειλικρινή συζήτηση σε θέματα ουσίας» με τους Έλληνες αντιπροσώπους μας.
Λίγο αργότερα όμως, ακολούθησε η κατάπτυστη ειρωνεία εις βάρος του Έλληνα πρωθυπουργού στη συνέντευξη του Σoυλτς στη δημοσιογράφο (και, όπως δείχνει, θαυμάστριά του) στο γερμανικό τηλεοπτικό κανάλι ARD(1).
- Η κυβέρνηση Τσίπρα πρέπει να καταλάβει ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ αυτών που έλεγε προεκλογικά και αυτών που μπορεί να εφαρμόσει σε διεθνές επίπεδο.
- Δεν κατάλαβε ποια είναι η διαφορά; (ειρωνικό γελάκι δημοσιογράφου).
- Δεν είμαι ο δάσκαλός του. Έχω την αίσθηση ότι μετά από δυο ώρες συζητήσεων, το κατάλαβε. Αλλά δεν ξέρω αν θα το αποδεχτεί. Σας λέω ειλικρινά όμως ότι του είπα ξεκάθαρα: «Αν θέλεις αυτή την τροχιά σύγκρουσης και τελικά συγκρουστείς, θα χάσεις. Γι’ αυτό καλύτερα είναι να πας σε συμβιβασμούς».
Και λίγο ακόμη αργότερα, ο ίδιος αυτός πρόεδρος, κατά τη διάρκεια της τρίωρης συνε-στίασης με τους ηγέτες της Γερμανίας (Μέρκελ) και της Γαλλίας (Ολάντ) στο Στρα-σβούργο, στο εστιατόριο Zum Ysehuet, έδωσε αναφορά στην προϊσταμένη του σχετικά με τα αποτελέσματα της επίσκεψής του στην Αθήνα.
Την επόμενη, δεν παρέλειψε (σαν συνεπής αριβίστας αξιωματούχος εντός έδρας) να καλέσει τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα με δηλώσεις του στην εφημερίδα Welt am Sonntag να σταματήσει τις λεκτικές επιθέσεις κατά της Γερμανίδας καγκελαρίου Άγκελας Μέρκελ και να αποφύγει την μονομερή καταγγελία των κανόνων, καθώς, σε αυτή την περίπτωση δεν θα τα έβαζε μόνο με την Γερμανία, αλλά με ολόκληρη την Ευρώπη.
Ίσως δεν είναι τυχαίο το πόσο γρήγορα οικειοποιήθηκε η Ευρώπη τον όρο «κωλοτούμπα». Μοιάζει να έψαχνε για καιρό αυτό τον όρο για να καλύπτει τις ανάγκες της. Έτσι κάποτε θα βρει και ένα άλλο όρο για να διαφοροποιήσει τον «ένοχο» από τον «οφειλέτη».
Συμπερασματικά, η αρχική του δήλωση φαίνεται να υποδηλώνει μία βελτίωση στη σχέση των συνδιαλεγομένων ενώ ταυτόχρονα αφήνει έκθετους τους απελθόντες με τον γνωστό τρόπο των ναζιστών προς τους δοσιλόγους: τους ανέχονταν ενώ απεχθάνονταν τη ραγιάδικη συμπεριφορά τους. Τους χρησιμοποιούσαν μέχρις ότου ικανοποιήσουν τους σκοπούς τους και την κατάλληλη στιγμή, τους εξέφραζαν την ευγνωμοσύνη τους αποδίδοντάς τους τη δέουσα τιμή…

(2.) Wolfgang Amadeus Schäuble: Πολιτική στειρότητα, εθνικιστικός εγωισμός, και συμπλεγματική συμπεριφορά!
Αυτός ο άνθρωπος (!) βλέπει με μίσος σε κάθε πολίτη τον παρ’ ολίγον εκτελεστή του και του επιτίθεται. Αυτό εισπράττει από τον πρώτο του κιόλας μορφασμό το αφελές πρόβατο. Απανωτές οι απειλές και οι παράφορες προειδοποιήσεις του. Καθημερινά αυστηρά μηνύματα προς την Αθήνα (προς τον πρωθυπουργό, τον υπουργό οικονομικών, και τελικά στον ελληνικό λαό ενώ στην πραγματικότητα επιτελεί έργο παραπληροφόρησης προς τον εύπιστο γερμανικό λαό), εκφράζοντας με κάθε τρόπο, τόσο της κυριολεκτικής γλώσσας όσο και τους σπασμούς του προσώπου του, ότι «οι κανόνες πρέπει να τηρούνται και η εμπιστοσύνη και η αξιοπιστία είναι η βάση για περαιτέρω αλληλεγγύη, την οποία όλοι στην Ευρώπη χρειάζονται». Και η μόνιμη επωδός: «δεν μπορεί κανείς να διαφωνήσει μαζί μας και είναι και δύσκολο να μας εκβιάσει».
Είναι δυστύχημα όταν ο πολιτικός επιμένει μονομανιακά στις εμμονές και στα αραχνιασμένα, «γοτθικά» του σχέδια αδιαφορώντας εάν αποδεικνύονται επανειλημμένα ανέφικτα, γεμάτα λάθη, και επιεικώς κτηνώδη για μια κοινωνία πρόνοιας. Είναι δυστύχημα με ανυπολόγιστες συνέπειες για ένα λαό, όταν η ευφυΐα ενός πολιτικού περιορίζεται στο να προσπαθεί και να αποτυγχάνει ακολουθώντας τη ίδια μεθοδολογία. Στη δημοκρατία δεν υπάρχει πάντα συνέχεια και κανονικότητα. Πολλές φορές δημιουργείται ρήξη και ασυνέχεια. Η πολιτική ευφυΐα ξεκινάει όταν επιλύονται δύσκολα προβλήματα εν ονόματι της κοινωνίας που της εμπιστεύτηκε την τύχη της.
Τελικά όχι μόνο οι Έλληνες πολιτικοί αλλά και οι ομόλογοί τους ευρωπαίοι θα πρέπει να υφίστανται λεπτομερή ψυχιατρική αξιολόγηση προτού αναλάβουν να παίξουν το ρόλο του εθνοσωτήρα και καθορίσουν την τύχη εκατομμυρίων πολιτών, συμπατριωτών τους. Γιατί να πρέπει να περνάει αυτή τη βάσανο ο επί συμβάσει εκπαιδευτικός (π.χ. της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης) προκειμένου να προσληφθεί για ένα εξάμηνο να διδάξει 25 σπουδαστές;
Ένα μικρό παιδί εύκολα θα υπέθετε με το άσπιλο μυαλό του, που του επιτρέπει να λέει ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός, ότι μία ανάλογη διαδικασία υφίστανται όσοι επισκέπτονται τους «κλειδοκράτορες» στα καταγώγιά τους, και μετά από μικρό χρονικό διάστημα προκύπτει η αχρεωστί μετάλλαξη από τα «Ζάππεια» στο καινοδιαθηκικό «ουδείς αναμάρτητος».

(3.) Και επειδή περί μετάλλαξης ο λόγος, ιδού ένα κατάλληλο τραγούδι...




Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2015

Krampus κατά Άη-Βασίλη


Δαιμονικόν «ον» επήρε την θέσιν του «Αη - Βασίλη» εις την Ευρώπην!
Ο ΑΠΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ της Ευρώπης προχωρεί ακάθεκτος και γοργός. Οι Ευρωπαίοι πασχίζουν να αποβάλλουν ο,τιδήποτε τους θυμίζει χριστιανική παράδοση. Ως και τον «Σάντα Κλάουζ», ήτοι τον ευρωπαϊκό «Αη – Βασίλη» αντικατέστησαν με τον Krampus. Αλλά ας δούμε ποιός είναι αυτός ο «αντί-Αη-Βασίλης»: Ένα τερατώδες πλάσμα, «Με τεράστια κέρατα, σκούρα μαλλιά και μυτερούς κυνόδοντες, βρίσκεται στον αντίποδα του Αγίου Βασίλη, φοράει μία αλυσίδα με κουδούνια και κρατάει μπαστούνι από σημύδα, για να χτυπάει τα άτακτα παιδιά και να τα παίρνει μαζί του στα έγκατα της Γης. […] σύμφωνα με την Σκανδιναβική μυθολογία είναι ο γιός της Χελ (της κόρης του Λόκι και βασίλισσας του Χελχάιμ, του κάτω κόσμου, του αντίστοιχου Άδη για τους Νορβηγούς). Το θρυλικό θηρίο μοιράζεται επίσης κοινά χαρακτηριστικά με άλλα τρομακτικά δαιμονικά όντα της ελληνικής μυθολογίας όπως σάτυρους και φαύνους. […] Πλέον ο Χριστουγεννιάτικος δαίμονας είναι αρκετά δημοφιλής την περίοδο των Χριστουγέννων στη Βόρεια Ευρώπη…» (Ιστολόγιο: «Ανεξήγητα», http://anekshghta.blogspot.gr/2014/12/krampus.html)!
Με άλλα λόγια ο «έξω απ’ εδώ» πήρε τη θέση (και) του «Αη–Βασίλη» στις αθώες ψυχές των παιδιών της Ευρώπης!...
(Αναδημοσίευση από: Ορθόδοξος Τύπος, Εβδομαδιαία Έκδοση της Πανελληνίου Ορθοδόξου Ενώσεως, 23 Ιανουαρίου 2015, αριθμός φύλλου 2054, σελ. 2)



Σημείωση (εν δυνάμει απάντηση στη ρητορική απορία της δημοσίευσης «ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ», 12/12/2014): Θα ήταν ενδιαφέρων ένας συσχετισμός του Krampus με την αισθητική του μουσικού συγκροτήματος LORDI, το hard rock και heavy metal συγκρότημα από τη Φινλανδία, που κέρδισε τον διαγωνισμό στη Γιουροβίζιον το 2006 με το τραγούδι Hard Rock Hallelujah. Το συγκρότημα σχηματίστηκε το 1992 από τον τραγουδιστή, στιχουργό, και σχεδιαστή κοστουμιών Mr. Lordi, ο οποίος εκτός από τις μουσικές του επιδόσεις είναι και υπεύθυνος για τις στιλιστικές και ενδυματολογικές επιλογές που αφορούν στο συγκρότημα. Τόσο ο ίδιος όσο και τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος φορούν μάσκες τεράτων, και χρησιμοποιούν στοιχεία τρόμου και πυροτεχνικά στοιχεία εντυπωσιασμού κατά τη διάρκεια των παρουσιάσεών του.
Τελικά, ίσως μία αισθητική αυτού του τύπου είναι η καλλιτεχνική έκφραση της λογικής των αλιτήριων λυμεώνων ναζιστών της Κατοχής, οι οποίοι, αποδεικνύοντας σε κάθε περίπτωση ότι στη θέση της καρδιάς είχαν κενό, εφάρμοζαν ανενδοίαστα «μαθηματικά» εκδίκησης χειρότερα και αυτών ακόμα των τζιχαντιστών: σε έναν Γερμανό στρατιώτη αντιστοιχούσε εκατόμβη θυμάτων από αμάχους, ηλικιωμένους και γυναικόπεδα. Και είναι αμέτρητα τα ολοκαυτώματα που με αυτή τη λογική προκάλεσαν οι πλανητικοί ολετήρες, δύο φορές μέσα στον 20ο αιώνα…


Λες και όλα αυτά τα ποιοτικά στοιχεία ανθρώπινου χαρακτήρα περιέχονται σε ένα εξειδικευμένο γονίδιο που εξακολουθεί να ζει στο DNA αυτής της φυλής μέχρι και τις μέρες μας. Μοναδική ίσως βέβαιη ελπίδα για εποικοδομητική ανάκαμψη, η αλαζονεία και η υπερεκτίμηση των δυνάμεών τους, που θα δώσει τις κατάλληλες προϋποθέσεις, εάν βέβαια ικανοί ηγέτες αξιοποιήσουν τα σφάλματα που θα προκύψουν. Αρκεί να μην μεταδοθεί και σ’ αυτούς η ασθένεια…



Σάββατο, 3 Ιανουαρίου 2015

«Ένας γέροντας στην ακροποταμιά» (1942)


...
Δε θέλω τίποτε άλλο παρά να μιλήσω απλά, να μου δοθεί ετούτη η χάρη.
Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές που σιγά-σιγά βουλιάζει
και την τέχνη μας τη στολίσαμε τόσο πολύ που φαγώθηκε από τα μαλάματα το πρόσωπό της

κι είναι καιρός να πούμε τα λιγοστά μας λόγια γιατί η ψυχή μας αύριο κάνει πανιά.
...

Κάιρο, 20 lουνίου '42


(Γιώργος Σεφέρης, Ποιήματα, Ίκαρος Εκδοτική Εταιρεία, Δεκάτη ενάτη έκδοση, Φεβρουάριος 1998, σελ. 200)